top of page

[Crítica] Bottoms: de Passivonas elas não têm nada

  • Foto do escritor: Pietra Vaz
    Pietra Vaz
  • 27 de set. de 2023
  • 5 min de leitura

Atualizado: 8 de dez. de 2023



O que é ser passivo para você? Não existe resposta errada: no amplo nicho em que vivemos, ser passivo implica várias possibilidades. No sentido clássico da palavra, referente ao cerne comportamental, há definições como “sem iniciativa, indiferente, apático”, ou “carente de liberdade ou livre-arbítrio”. No dicionário popular, passivo é a pessoa que "recebe" no sexo gay. Mas é curioso denotar que, embora vista como uma posição vulnerável, o passivo no ato sexual nem sempre é o submisso e existe um certo empoderamento, renegando a ideia de que o passivo é aquele que não toma iniciativa, ou que sofre as ações externas sem reagir. O choque desses duplos significados acabam sendo diretamente ligados às jornadas das protagonistas de Bottoms, pois em apenas em noventa minutos de filme elas saem da passividade de espírito e abraçam a postura ativa sobre suas vidas.


Altas expectativas já eram presentes aos familiarizados com o excelente Shiva Baby (2021), estreia da diretora Emma Seligman, que aqui se reúne com sua frequente colaboradora - e estrela - Rachel Sennott. Ao lado de um elenco talentoso, especialmente de Ayo Edebiri, que interpreta sua amiga inseparável Josie, Rachel brilha como PJ. Juntas, a dupla que protagoniza Bottoms traz de novo às telas um pouco do que fez Shiva Baby ser tão querido: constrangimento, diversão e juventude queer buscando reafirmar sua existência no mundo.



Cheia de energia e delirante na medida ideal, a premissa começa assim: aproveitando o boato acidental de que Josie e PJ passaram o verão em um reformatório, as duas melhores amigas, lésbicas e impopulares, decidem organizar um clube da luta - sim, naquele estilo David Fincher - em sua escola. A forma como isso se constrói nos minutos iniciais do filme é insana, mas ao mesmo tempo é suave, como se não houvesse outro caminho para as personagens seguirem - ao menos não naquele universo, que é uma paródia de si mesmo.


Sob pretextos feministas, mas com a real intenção de se aproximar de suas paqueras, o clube da luta vira realidade e acaba sendo um espaço seguro de desenvolvimento e troca real entre as garotas da escola, algumas populares e outras desajeitadas. O filme possui uma violência crescente, onde socos são trocados, narizes são quebrados e carros são explodidos, mas tudo é tão desencaixado do restante de sua história solar e colorida que o resultado de tudo é a comicidade.


Muito mais do que Clube da Luta (1999), Bottoms faz lembrar a comédia Superbad (2007), um filme divertido, porém hipermasculino e cisheteronormativo. O roteiro coescrito por Seligman e Sennott é um contraponto feminino e queer a essa narrativa em que os perdedores da escola bolam um plano infalível para ficar com as garotas de seus sonhos. Aqui, contudo, elas sequestram os códigos não apenas pra criar uma subversão das dinâmicas de gênero nesses filmes, mas para criar um universo que permite a essas figuras marginalizadas confabular e adotar sem restrições os privilégios dessas prisões narrativas que antes as suprimiam, e agora fazem parte de suas vanglórias.



Neste caso, os perdedores em "celibato involuntário" são substituídos por duas lésbicas fracassadas, na base da cadeia alimentar (daí que vem o título original) e com todas as inseguranças e mau-caratismo que só a imaturidade dessa fase pode oferecer. Sem perder o humor autodepreciativo, o roteiro tira sarro não apenas delas como também de outro elemento essencial dessas histórias: o time de futebol soberano. Seus jogadores, liderado pelo ótimo Nicholas Galitzine em uma atuação histérica, são ridicularizados com olhos afiados, destacando toda extravagância de suas masculinidades performáticas, que beiram não só uma infantilidade (usada como arma pelos próprios) mas também um homoerotismo involuntário.


O diretor é lamentável e a qualidade do ensino é imperceptível, o que concede às personagens uma liberdade para pôr em ação seus planos absurdos - com a ajuda ingênua do único professor que vemos em cena, o Sr. G - interpretado pelo ex-jogador de futebol americano Marshawn Lynch (uma curiosidade aleatória sobre o filme e que seu público queer muito provavelmente não vai captar tão fácil).



Independentemente de piadas internas sobre futebol americano que nós ignoramos, Bottoms conseguiu angariar uma comoção fascinante de interesse jovem durante sua campanha de lançamento. Em um contexto em que não apenas comédia, mas esse tipo de comédia não está mais sendo visto como rentável aos olhos de Hollywood, e em meio à uma greve de roteiristas e atores estadunidenses jamais vista antes, é impressionante como essa pequena produção movimentou os jovens da fiscalização Letterboxd nas redes sociais.


Houve uma expectativa tão absurda para o lançamento de Bottoms que, no Brasil, um pôster falso com um título traduzido não oficial se tornou um viral onipresente: Bottoms virou Passivonas. Essa é uma das várias demonstrações de que o público queer anseia por produções que conversam diretamente com ele, e merece que essas obras tenham uma distribuição digna nas salas de cinemas. Lá fora, a estreia foi limitada; aqui, o filme chegou direto no streaming. Uma pena, pois Bottoms é uma história calcada na amizade e que, para ser melhor desfrutado, pede para ser visto na companhia de pessoas tão entusiasmadas quanto ele próprio. Se não é possível ter uma experiência compartilhada no cinema, fica a dica para assisti-lo com o sofá cheio de amigues.



Assim como Superbad, no fim das contas, o filme presta homenagem ao caos de estar se descobrindo, rejeitando uma pretensão de realidade e inclinando-se para a sobrecarga emocional. Nós, adolescentes de quase 30 anos, nos identificamos demais. O camp de Bottoms se sobressai na criação de um novo clássico moderno com um final estrondoso que, ao som de Charli XCX, mais uma vez reproduz e subverte os clichês dos filmes jovens.


Afinal, no cinema atual, os ícones clássicos da adolescência americana clamam pela caricatura. Chafurdar neles tão excessivamente, como o faz, evoca uma lucidez rara. É o potencial catártico dessa caricatura que faz o filme brilhar, distribuindo o peso do ridículo entre todos os membros do ecossistema escolar, desde as otárias que não são populares - não por serem queer, mas por não terem talento algum - até sua nobreza intocável dos populares, que detêm o poder. Em suma, o público vê tudo o que queria ver: performances cômicas afiadas, atores carismáticos e claramente mais velhos do que seus papéis requerem, needle drops memoráveis (a de Complicated é um destaque à parte) e diálogos irresistíveis para ficarem canonizados no imaginário popular da geração Z. Tudo com uma veia satírica essencial para a representação lúcida das tradições absurdas do cotidiano pois se a revolução será passiva, Bottoms está na linha de frente!

Texto co-escrito por João Neto


BOTTOMS

2023 | EUA | 93 minutos

Direção: Emma Seligman

Roteiro: Emma Seligman & Rachel Sennott

Elenco: Rachel Sennott, Ayo Edebiri, Havana Rose Liu, Ruby Cruz, Kaia Garber, Nicholas Galitzine, Marshawn Lynch


34 comentários


blogcommentsieuviet
há 3 dias

Có một điều mình để ý sau nhiều lần dùng https://f8bet.dental/ là mình hiếm khi phải quay lại trang chủ để tìm chuyên mục khác. Khi chuyển từ Casino Live sang Bắn cá rồi tiếp tục qua Thể thao, mọi thao tác đều khá liền mạch. Mình thích cảm giác các khu nội dung được kết nối hợp lý nên việc khám phá diễn ra liên tục. Theo mình, đây là một điểm nhỏ nhưng giúp trải nghiệm tự nhiên hơn rất nhiều.


Curtir

blogcommentsieuviet
há 4 dias

Trong quá trình quan sát nhiều nền tảng giải trí trực tuyến, nohu90 tạo cho mình cảm giác khá thuận tiện nhờ cách xây dựng giao diện theo hướng dễ tiếp cận. Các khu vực trò chơi được phân chia rõ ràng, giúp người dùng nhanh chóng tìm kiếm nội dung phù hợp mà không cần thực hiện quá nhiều thao tác. Mình thấy bố cục tổng thể có sự cân đối giữa hình ảnh và chức năng, tạo cảm giác thoải mái khi theo dõi lâu dài. Trong lúc trải nghiệm thực tế, tốc độ tải duy trì khá ổn định, thao tác chuyển đổi giữa các khu vực phản hồi nhanh nên quá trình sử dụng khá liền mạch

Curtir

blogcommentsieuviet
há 4 dias

Sau khi tìm hiểu gg88.courses ở nhiều thời điểm khác nhau, mình nhận thấy nền tảng duy trì được sự nhất quán trong cách sắp xếp giao diện. Các nội dung như game bài, casino, thể thao, xổ số và nổ hũ được hiển thị theo từng nhóm riêng giúp việc theo dõi trở nên thuận tiện hơn. Mình đánh giá cách tổ chức này phù hợp với người dùng muốn truy cập nhanh vào khu vực quen thuộc mà không cần tìm kiếm quá nhiều. Trong quá trình thao tác, hệ thống có tốc độ phản hồi tương đối nhanh, các chuyên mục tải ổn định và trải nghiệm chuyển đổi giữa các phần khá liền mạch

Curtir

blogcommentsieuviet
há 5 dias

Mình có thói quen sử dụng mobile trong những khoảng thời gian khác nhau để xem trải nghiệm có đủ linh hoạt và go8 app cho mình một góc thử khá thực tế. Mình muốn quan sát xem các thao tác quen thuộc có còn dễ thực hiện khi phiên sử dụng thay đổi liên tục hay không. Mình bắt đầu với nổ hũ, tiếp tục sang bắn cá rồi kiểm tra phần thông báo trên ứng dụng. Giao diện được tối ưu cho điện thoại nên các khu vực vẫn khá dễ nhận biết. Sau vài lần thao tác, mình đã quen với cách chuyển giữa những phần thường dùng mà không cần quay lại website trên máy tính.

Curtir

blogcommentsieuviet
há 6 dias

Nếu nhìn QQ888 từ góc thanh toán, mình quan tâm đến cách nhiều phương thức được gom trong một lớp chức năng thay vì xuất hiện rải rác. Ngân hàng nội địa, ví điện tử, thẻ cào và tiền mã hóa tạo các hướng lựa chọn khác nhau, còn Casino và game bài vẫn nằm ở khu nội dung riêng. Mình chuyển giữa hai lớp để xem việc thay đổi mục đích có dễ nhận biết hay không. Cách phân chia giúp mình không nhầm thao tác tài khoản với trải nghiệm chính. Với mình, sự linh hoạt về phương thức sẽ thực tế hơn khi hệ thống đồng thời giữ được cấu trúc đủ rõ để người dùng xử lý…

Curtir
bottom of page