[Crítica] Violation e a brutalidade no processo de catarse

Atualizado: 2 de abr. de 2021
Há poucos meses, publicamos um editorial chamado Promising Young Woman e a subversão do rape-revenge, onde analisamos a evolução desse subgênero através dos anos e como recentemente cineastas mulheres vem ressignificando histórias que são sobre elas, mas que nunca eram contadas por elas. O filme da Emerald Fennell que estampa o título do texto - e que ganhou 5 indicações ao Oscar - foi apenas o nosso estopim para comentar vários problemas que envolvem esse gênero e como algumas produções recentes vêm buscando consertá-los.
Uma das problemáticas comentadas é que na maioria dos casos, essas personagens são unidimensionais e resumidas exclusivamente à violência que sofreram, logo se transformando em máquinas de vingança sem nenhuma função humana. E ok, talvez isso possa ser atrelado ao formato e ao gênero visto que esses filmes eram focados mais na ação e na consequência, mas com tanta produção envolvendo esse tema e reforçando o mesmo tipo de representação sem aberturas para um desenvolvimento pessoal maior, o que elas estariam querendo dizer afinal?
Assim como Promising Young Woman, Violation nunca esquece que existe uma pessoa em sua protagonista. Mesmo com abordagens diferentes, os dois conversam bastante no que se refere ao doloroso processo de catarse após uma violação.

Esse drama/terror canadense conta a história de Miriam (Madeleine Sims-Fewer), uma mulher que viaja até a casa de campo da irmã mais nova Greta (Anna Maguire), com quem tem um relacionamento estranho, mas esperando retomar um pouco da intensidade que tinham quando mais novas. Acompanhada de seu namorado Caleb (Obi Abili), com quem está tendo alguns problemas no relacionamento, o quarteto é completado por Dylan (Jesse Lavercombe), seu cunhado e amigo de longa data.
No meio de uma narrativa propositalmente confusa (mas com um formato ambicioso), Violation aos poucos constrói uma história sobre violação (dã) e vingança. Mas também é uma história sobre trauma e catarse. Ou pelo menos, a tentativa de se achar catarse em um trauma.
O que mais me chamou atenção sobre Violation - e como ele conversa com o que comentei no início do post - é como ele embaralha alguns conceitos clássicos desse subgênero controverso. Como deu pra entender, existe um estupro nessa história. Mas ao contrário do que já vimos em outros exemplares, não há aquela dicotomia do bem e do mal; a protagonista ultraviolentada e os antagonistas sádicos. O que o torna ainda mais visceral é que são personagens com relações humanas e críveis, e como o ocorrido os afeta, seja fisicamente ou psicologicamente.

É por isso que a brutalidade no processo de catarse é um ponto tão importante neste filme. Não quero entregar tantos spoilers pois desejo que tenham uma experiência tão positiva quanto a minha, sabendo o mínimo possível. Mas o que tenho a dizer é que é bem mais difícil assistir consequências extremas quando os personagens que você vê em tela não são apenas esqueletos de uma pessoa. Além do mais, é evitando a glorificação dessa catarse (que é normal encontrar em filmes do gênero) que Violation levanta uma questão difícil na sua emblemática cena final.
O roteiro co-assinado pela protagonista Madeleine Sims-Fewer e Dusty Mancinelli (ambos também diretores) entende a importância de desenvolver esses personagens para que o traço de impacto possa ser mais efetivo no público. Nem sempre sua estrutura não-linear funciona, pois ainda que instigante nos primeiros momentos, logo percebe-se que não é tão difícil juntar a+b e entender o que aconteceu, antes de ser mostrado. Ainda assim, senti essencial que essas relações fossem bem trabalhadas em tela, do contrário o resto não funcionaria tão bem.

Afinal, um dos principais dilemas dentro do roteiro é o consentimento, o que é um contraponto importante às representações de violência sexual no cinema e nesse gênero em particular. Dessa maneira, o filme ganha combustível na ambiguidade do acontecimento, mas não de uma maneira que te leve a desacreditar a personagem, mas sim compreender que estupros não ocorrem apenas em situações extremas, sob mão armada, em becos escuros ou sob fortes entorpecentes. É nas palavras simples de Miriam, nas perspectivas diferentes deste evento e na sua busca por retribuição que Violation lança um novo debate dentro dessas narrativas.
Obviamente, não será um filme para todos e deixo claro isso. Mas com uma direção sofisticada, roteiro rebuscado e uma forte performance principal de Sims-Fewer que Violation já se estabelece como um dos destaques do ano. Tem ecos bem identificáveis de suas influências, de Audition (1999) a Anticristo (2009), mas os usam para construir algo potente e tão enervante quanto.

VIOLATION
Canadá | 2021 | 107 minutos
Direção: Madeleine Sims-Fewer & Dusty Mancinelli
Roteiro: Madeleine Sims-Fewer & Dusty Mancinelli
Elenco: Madeleine Sims-Fewer, Anna Maguire, Jesse LaVercombe, Obi Abili



![[49ª Mostra] 'O Beijo da Mulher Aranha' sonha em technicolor, mas é espetáculo sem vida](https://static.wixstatic.com/media/9c160f_8b7a57f59e8a4a6ba1a7d1b419f46245~mv2.jpg/v1/fill/w_980,h_551,al_c,q_85,usm_0.66_1.00_0.01,enc_avif,quality_auto/9c160f_8b7a57f59e8a4a6ba1a7d1b419f46245~mv2.jpg)
https://f168.group/ khiến mình quan tâm đến cách phần tài khoản được kết nối với hành trình khi mình đang tìm hiểu nhiều khu vực. Mình đi từ Đá gà sang Thể thao rồi mở phần đăng nhập trước khi tiếp tục với Xổ số. Khi chuyển sang chức năng cá nhân, cách trình bày thay đổi nên mình dễ nhận biết đây là một lớp khác trong hệ thống. Sau đó, mình sử dụng điều hướng chung để tìm khu vực tiếp theo thay vì quay lại đúng tuyến ban đầu. Cách thử này giúp mình hiểu rõ hơn vị trí của tài khoản trong tổng thể, đồng thời những danh mục chính vẫn tạo các điểm tham chiếu để mình…
https://c168tb.com/ khiến mình chú ý đến cách các khu nội dung và chức năng tài khoản được tách thành những hướng sử dụng tương đối rõ. Mình có thể chuyển giữa Bắn cá, Nổ hũ, Casino hoặc Xổ số, còn đăng nhập là phần mình tìm đến khi cần tiếp tục sử dụng tài khoản. Việc phân chia vai trò như vậy giúp mình dễ xác định đâu là khu khám phá và đâu là thao tác liên quan đến quá trình truy cập. Mình thấy cấu trúc này khá thuận tiện khi đã sử dụng qua nhiều lần. Những vị trí quen dần trở thành điểm định hướng, nhờ đó mình không phải dò lại toàn bộ hệ thống mỗi…
789P khiến mình chú ý đến cách hệ thống giữ được hướng thao tác khi mình thay đổi điểm đến khá bất ngờ. Mình có thể bắt đầu với Xổ số rồi chuyển sang Đá gà mà không cần quay lại đúng trình tự đã dùng trước đó. Các mốc điều hướng chung giúp mình nhận biết khá nhanh khu vực mới sau mỗi lần thay đổi. Khi đã quen, mình chủ yếu nhớ mối quan hệ giữa các phần thay vì từng bước cụ thể. Với mình, cách vận hành này tạo cảm giác khá chủ động vì hành trình có thể đổi theo nhu cầu mà cấu trúc chung vẫn đủ rõ để mình theo dõi.
69VN tôi thường quan sát lịch sử thao tác khi cần kiểm tra lại những nội dung hoặc hành động đã thực hiện trước đó. Tôi mở khu vực liên quan, xem cách các mục được sắp xếp theo thời gian rồi thử chọn một mục cũ để xem hệ thống có đưa đến đúng nội dung tương ứng hay không. Nếu thông tin được trình bày theo trình tự dễ hiểu thì tôi có thể đối chiếu nhanh mà không phải nhớ chính xác thời điểm hoặc tên của từng nội dung. Tôi cũng chú ý xem lịch sử có hiển thị đủ thông tin cần thiết nhưng vẫn tránh tạo cảm giác quá rối mắt hay không. Với tôi,…
GG88 giúp mình nhìn rõ hơn cách các khu vực được sắp xếp khi mình sử dụng nền tảng thường xuyên. Mình thường chú ý menu và thứ tự các mục để ghi nhớ những hướng đã quen. Có lúc mình tìm thể thao trước rồi mới quan sát thêm các phần xung quanh, trong khi Live Casino lại xuất hiện ở những lần mình muốn đổi nội dung. Khi chuyển sang game bài, mình vẫn dựa vào những vị trí đã ghi nhớ thay vì dò lại toàn bộ trang. Sau nhiều lần qua lại giữa các khu, cấu trúc chung dần trở nên quen mắt và mình có thể xác định phần cần tìm khá nhanh.